Utrata uprawnień na wózki widłowe – co robić?

Kto zgubił swój Staplerfahrausweis (szwajcarskie uprawnienia na wózki widłowe), wnioskuje o dokument zastępczy bezpośrednio w ośrodku szkoleniowym, który przeprowadził pierwotne szkolenie i wystawił zaświadczenie. Ponowny egzamin nie jest w tym celu wymagany.

Krok 1 – ustalenie ośrodka szkoleniowego Kto ukończył kurs w ASFL SVBL, w Swiss Safety Center, w TÜV lub w ośrodku kantonalnym, zwraca się bezpośrednio tam. Dane kontaktowe są często znane jeszcze z pierwotnego zgłoszenia lub dostępne przez stronę internetową.

Krok 2 – skompletowanie dokumentów Zwykle potrzebne są następujące dokumenty:

• kopia dokumentu tożsamości (dowód osobisty lub paszport)
• dane o dacie i miejscu szkolenia (możliwe do odtworzenia ze starych e-maili lub rozliczeń płacowych)
• w razie potrzeby zgłoszenie utraty (w niektórych ośrodkach wymagane formalnie)

Krok 3 – złożenie wniosku o dokument zastępczy i uiszczenie opłaty Większość ośrodków wystawia dokument zastępczy za opłatą manipulacyjną. Koszt: z reguły 10–50 €. Czas realizacji: 5–20 dni roboczych, zależnie od ośrodka i stanu archiwizacji dokumentacji.

Jeżeli pierwotny ośrodek szkoleniowy jest niewypłacalny lub zakończył działalność:

Poszukiwanie w archiwum następcy prawnego Wiele placówek edukacyjnych zostaje przejętych – następca prawny często prowadzi dalej dokumentację. Poszukiwania przez rejestr handlowy (Handelsregister) lub w związkach branżowych.

Włączenie SUVA i EKAS SUVA może pomóc w poszukiwaniu uznanych ośrodków i ich następców prawnych; EKAS prowadzi podstawy dotyczące wytycznej 6518.

Ukończenie nowego szkolenia Jeżeli żadnych zaświadczeń nie da się już uzyskać, ostatecznym wyjściem pozostaje powtórzenie szkolenia. Osoby z doświadczeniem praktycznym mogą sprawdzić możliwość kursu jednodniowego.

Nie – przynajmniej nie formalnie. Zgodnie z VUV i wytyczną EKAS 6518 praca jako operator wózka widłowego wymaga uznanego szkolenia i jego udokumentowania. Bez dokumentu pracodawcy brakuje podstawy do dopuszczenia pracownika do pracy; w razie szkody SUVA może obniżyć świadczenia.

Do czasu wystawienia dokumentu zastępczego pracodawca może udokumentować wewnętrznie, że kwalifikacje w sposób dowodliwy istnieją (np. poprzez potwierdzenia przełożonych, dawne dokumenty płacowe, potwierdzenia kursów w aktach osobowych). Nie jest to podstawa prawna, lecz pragmatyczna praktyka pomostowa, którą należy uzgodnić z Sicherheitsfachperson (zakładową osobą odpowiedzialną za bezpieczeństwo pracy).

Utracie zaświadczenia można w dużej mierze zapobiec prostymi środkami:

Wybór formatu karty: Wiele ośrodków wystawia zaświadczenie w laminowanym formacie karty (na życzenie lub za dopłatą 5–20 €). Ten format jest poręczniejszy i bardziej odporny.

Wykonanie kopii cyfrowej: Bezpośrednio po otrzymaniu zeskanować lub sfotografować i bezpiecznie zarchiwizować.

Centralne archiwum zakładowe: Pracodawcy zatrudniający kilku operatorów wózków widłowych powinni prowadzić kopie wszystkich zaświadczeń centralnie w dokumentacji bezpieczeństwa pracy.

Ile kosztuje zaświadczenie zastępcze?

Z reguły 10–50 € opłaty manipulacyjnej w ośrodku wystawiającym. Koszty różnią się w zależności od dostawcy i formatu dokumentu.

Czy muszę ponownie zdawać egzamin?

Nie. Zaświadczenie zastępcze wystawia się bez ponownego egzaminu, o ile ośrodek wystawiający nadal archiwizuje dokumentację pierwotnego szkolenia.

Czy wystarczy kopia zaświadczenia?

W codziennej praktyce zakładowej kopia bywa przez wielu pracodawców tymczasowo akceptowana. Pod względem prawnym właściwą formą dokumentu jest oryginał (względnie dokument zastępczy).

Jak długo trwa wystawienie dokumentu zastępczego?

Z reguły 5–20 dni roboczych. W dużych ośrodkach ze scentralizowanym archiwum często szybciej; u małych regionalnych placówek może to trwać dłużej.

Luibl Rental udostępnia wykwalifikowanym operatorom wózków widłowych odpowiednią maszynę – w krótkim czasie, w całej Szwajcarii i w całej Europie, gotową do pracy.

→ Wynajem wózków widłowych w Luibl Rental → Ważność i instruktaż w skrócie